Historia

APBUS

Australijsko-Polskie Biuro Usług Społecznych (APBUS) zostało założone w maju 1983 roku. Była to inicjatywa grupy społeczników, których trzeba nazwać ludźmi o wielkich sercach. Przewodniczył im Zbigniew "Ben" Dąbkowski, który nie tylko dostrzegł potrzebę stworzenia organizacji zajmującej się udzielaniem pomocy socjalnej Polakom mieszkającym w zachodnich dzielnicach Melbourne, ale aktywnie i bezinteresownie oddał się jej tworzeniu.

Pierwszą inicjatywą Biura był Program Wdrażania Zawodowego (Employment Initiation Program) prowadzony w latach 1983-1994; następnie przeprowadzono Program Edukacji Społecznej (Community Education Program) w latach 1984-86.

W początkowym okresie istnienia Biura priorytetem było stopniowe przełamywanie izolacji, w jakiej żyła większość naszej społeczności. Izolacja ta spowodowana była w dużej mierze starzeniem się Polonii, a także brakiem, lub znacznym ograniczeniem kontaktów rodzinnych i przyjacielskich. Nie do wszystkich potrzebujących docierała pomoc i opieka socjalna świadczona przez instytucje australijskie. W związku z tym zainicjowano działalność polskich Klubów Seniora w Ardeer, Footscray, Glenroy, St Kildzie i Springvale. Kluby te zrzeszają dziś setki członków i w dalszym ciągu prowadzą ożywioną działalność.

2007

• High Commendation Award from Maribyrnong City Council
• Runner up - ACSA aged care awards

2006

Do oferowanych 11 rodzajów usług, z których korzysta ponad 500 klientów na tydzień, przygotowaliśmy 18 nowych form pomocy. Opracowano właściwe modele usług oraz uznanie roli wolontariuszy w społeczności.

2005

Rok 2005 rozpoczął się z rozmachem: w marcu odbyła się promocja dwóch publikacji - Polonia in Australia oraz Lest We Forget dokonana przez ministra ds Spraw Obywatelstwa i Wielokulturowości, Petera McGuaran w Hilton on the Park. W kwietniu senator Kay Patterson dokonała promocji studium Zanim będzie za późno (Before it's too late), dotyczącego zjawiska przemocy w rodzinie. Promocja miała miejsce w Melbourne Town Hall. Przybyli na tę uroczystość goście mieli okazję usłyszeć wystąpienie Bogumiły Więcław, która pełni funkcję Pierwszego Radcy do Spraw Kultury i Nauki w Ambasadzie Australijskiej oraz Elżbiety Szczepańskiej, autorki studium. Wielkie wrażenie wywarła na zebranych wypowiedź młodej Polki, ofiary przemocy w rodzinie, która opowiadała o swoich przeżyciach.

W marcu APBUS wzięło udział w obchodach Międzynarodowego Dnia Kobiet organizując występ polskich i ukraińskich artystów oraz wystawę dzieł plastycznych kobiet-artystów z różnych grup etnicznych.

APBUS otrzymało także fundusze z Department of Human Services na przeprowadzenie projektu Well for Life, którego celem będzie opracowanie programu zajęć fizycznych oraz zdrowego żywienia przeznaczonego dla członków Ośrodka Zajęć Dziennych w Sunshine.

Kontynuowane były prace związane z edukacją Polonii na temat: przemocy w rodzinie, zdrowia psychicznego, oraz jakości życia socjalnego i emocjonalnego.

2004

Rok 2004 rozpoczął się intensywnymi przygotowaniami do kontroli-przeglądu Programu Usług Srodowiskowych (HACC) przeprowadzanego przez Department of Human Services. Niewątpliwym powodem do satysfakcji był wynik kontroli: 20 punktów na 20 możliwych.

Wśród nowych inicjatyw Biura znalazły się też lekcje języka angielskiego w Rowville, które cieszą się dużą popularnością.

Stałym elementem pracy agencji jest ubieganie się o fundusze na działalność nowych i istniejących programów. Sukcesem na tym polu były: otrzymanie kwoty 6,500 dolarów z Fundacji Bokhara, przeznaczonej na zorganizowanie grupy wsparcia dla Polek doświadczających przemocy w rodzinie oraz otrzymanie funduszy z VicHealth na zorganizowanie konferencji pod koniec 2004 roku zatytułowanej Najskuteczniejsze sposoby promowania zdrowia wśród grup etnicznych (Best Practise in Health Promotion for CALD communities).

Także Rada Miejska Maribyrnong udzieliła organizacji finansowego wsparcia w wysokości 1500 dolarów na odszukanie najbardziej potrzebujących (samotnych, wyizolowanych) rezydentów polskiego pochodzenia w domach opieki na terenie okręgu Maribyrnong i zorganizowanie dla nich wizyt wolontariuszy.

2003

Rok 2003 to rok konferencji "Polonia - dokąd teraz?",w której wzięło udział 130 osób; jako prelegenci wystąpili m.in: minister Gary Hardgrave z referatem "Polskie osadnictwo - perspektywa rządowa", minister Gavin Jennings z referatem "Pomoc grupom narodowościowym - perspektywa rządu Wiktorii" oraz profesor Desmond Cahill z referatem "Polonia - gdzie była i dokąd zmierza?".

24 maja tego samego roku odbyła się uroczysta kolacja z okazji obchodów dwudziestej rocznicy powstania Biura. Wśród zaproszonych gości znaleźli się: przedstawiciele lokalnych władz, Konsul Generalny RP w Australii - dr Tadeusz Żyliński, Konsul Honorowy RP w Wiktorii - dr George Łuk-Kozika, a także wielu przyjaciół i współpracowników organizacji.

W październiku 2003 w ramach obchodów dwusetnej rocznicy przybycia do Australii pierwszego stałego polskiego osadnika (był nim Józef Potaski), zorganizowany został uroczysty koncert z udziałem wybitnych artystów. W programie znalazły się popularne utwory operowe i operetkowe. Dalmae Barton, artystka aborygeńska, przybyła na koncert z Queensland, wykonała trzy pieśni skomponowane specjalnie na tę okazję. Stylowa sala Melba Hall wypełniona była po brzegi: na koncert przybyło ponad dwieście osób. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m. in.: dr George Łuk-Kozika - Konsul Honorowy RP, John Pandazopolus - Minister ds Wielokulturowości w stanie Wiktoria oraz Gary Hardgrave - federalny Minister ds Obywatelstwa i Wielokulturowości.

Również w roku 2003 agencja otrzymała Nagrodę za Zasługi dla Polskiej Społeczności w Wiktorii przyznaną przez Wiktoriańską Radę ds Wielokulturowości.

2002

W roku 2002 usługami programu CACP objęto Polaków w Geelong; wydana została uaktualniona wersja Polskiego Informatora ("Polish Services Directory"); pracownicy Biura wystąpili z referatami na dwóch konferencjach wysokiego szczebla: "Więcej niż tolerancja" (konferencja Komisji do Spraw Praw Człowieka i Równouprawnienia) oraz "Polska i Polonia: wzajemne oczekiwania" (Uniwersytet Szczeciński).

2001

W roku 2001 siedzibą Biura został "Dom Dąbkowskiego" przy 77 Droop Street w Footscray.

Obecnie inicjatywy organizacji kierowane są ku utrzymaniu wysokiego poziomu usług; upowszechniany jest także popularny Polish A-Z Brokerage Program (bardzo zbliżony do prowadzonego od kilku lat z powodzeniem i wspomnianego wcześniej programu CACP). Wśród nowych inicjatyw znalazły się także: Wycieczki dla Opiekunów i Program Lekkich Ćwiczeń dla Osób Starszych.

Jedną z pierwszych inicjatyw z zakresu Public Relations była promocja studium Elżbiety Langowskiej "Lonesome no more" ("Nigdy więcej samotna") - dotyczącego potrzeb Polek - seniorek, przybyłych do Australii w latach 1980- 1990; otrzymano już fundusze potrzebne na realizację wniosków wynikających z powyższego studium.

Rok 2001 - Międzynarodowy Rok Wolontariuszy - zapisał się w historii Biura uhonorowaniem grupy blisko 100 osób, dzięki których bezinteresownej pracy funkcjonuje 27 klubów seniora w Wiktorii.

2000

W roku 2000 zorganizowana została konferencja "Praca Ośrodków Zajęć Dziennych".

1999

W roku 1999 ogłoszono 1 Konkurs na Wspomnienia Polek-Emigrantek. Najlepsze opowiadania złożyły się na antologię pt. "Wyrwane drzewa". W ten sposób została ocalona od zapomnienia część polonijnej historii: wspomnienia emigrantek z fali powojennej i postsolidarnościowej.

Również w roku 1999, jako wyraz uznania za dotychczasowe osiągnięcia, Departament d/s Imigracji udzielił organizacji dwuletniej dotacji na pomoc związaną z osiedlaniem się nowych emigrantów w Australii.

1998

11 listopada 1998 roku, w osiemdziesiątą rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości i powrotu na mapę Europy po 123 latach niewoli, w salach ratusza w Footscray, w obecności przedstawicieli rządu stanowego, organizacji polonijnych i licznie zgromadzonych gości, gubernator Wiktorii, James Gobo, dokonał promocji pracy Elżbiety Drozd - "From House to Home" ("Z domu do domu"), poświęconej zagadnieniu potrzeb polskich rezydentów w domach opieki społecznej.

1997

W roku 1997 opracowano i opublikowano Zbiór Zasad i Procedur Biura (Policy and Procedures Manual). W tym samym roku opublikowano dwie prace badawcze powstałe pod auspicjami Biura - "Forgotten Fragments" ("Zapomniane fragmenty") - zbiór wspomnień emigrantów, którzy przeżyli tragedię II wojny światowej oraz "In The Queue" ("W kolejce") - autorstwa Grażyny Mackiewicz - analizę potrzeb bezrobotnych Polaków mieszkających w Melbourne.

W tym samym roku przewodnictwo organizacji objął Bill Nowak. Gościem na dorocznej konferencji generalnej był prof. Desmond Cahil, który wygłosił referat pt. "Hansonism - A Challenge for the Polish Community" ("Hansonizm - wyzwanie dla społeczności polskiej").

Biuro nawiązało także współpracę z Williamson Leadership Program, co zaowocowało ulepszaniem strategii promowania potrzeb Polonii.

1996

Rok 1996 był okresem szkoleń, ocen dotychczasowych osiągnięć, opracowywania nowych metod pracy i wyznaczania nowych celów. Niezależni konsultanci dokonywali oceny dwóch najważniejszych programów prowadzonych przez Biuro. Oceny wypadły pozytywnie, a rekomendacje kontynuowania pracy zostały zaakceptowane przez Zarząd Biura.

Zakupiono także minibus (na potrzeby podopiecznych).

1995

W 1995 roku, dzięki akredytacji organizacji Adult Community and Further Education, możliwe stało się prowadzenie kursów kształcących. Dzięki uzyskanym funduszom zatrudniono wyspecjalizowanego nauczyciela języka angielskiego do prowadzenia zajęć z języka angielskiego. Zajęcia te do dziś cieszą się dużym powodzeniem.

Program CACP objął w tym roku 30 podopiecznych w zachodnich i północnych dzielnicach miasta.

1993

W 1993 roku dzięki otrzymanym funduszom stało się możliwe zorganizowanie dodatkowej pomocy dla osób starszych i zajęcie się problemem bezrobotnych. Utworzono grupę 23 ochotników odwiedzających samotnych i niepełnosprawnych pensjonariuszy domów opieki społecznej (nursing homes i hostels). Otrzymano także fundusze na rozpoczęcie programu CACP (Community Aged Care Packages - Program Opieki dla Osób Starszych). Program ten, skierowany do osób starszych, mieszkających we własnych domach, polega na udzielaniu pomocy w prowadzeniu niezależnego trybu życia. W okresie 1994-1995 Biuro podjęło nowe wyzwanie, jakim było nawiązywanie kontaktów z licznymi australijskimi organizacjami i agencjami społecznymi,aby zapewnić Polonii równy Australijczykom dostęp do różnorakich form pomocy oferowanych przez te organizacje.

1992

W 1992 roku rozpoczęto prowadzenie kursu języka angielskiego dla nowo przybyłych emigrantów oraz Program Przyjacielskich Odwiedzin (w zachodnich dzielnicach miasta), w ramach którego ochotnicy odwiedzają starsze, samotne osoby.

Tego samego roku Biuro zmieniło siedzibę przenosząc się do budynku przy 51 Pickett Street w Footscray.

1991

Rok 1991 był okresem zmian. Zorganizowana przez Biuro konferencja "Polska społeczność - Dokąd zmierzamy? Twórzmy lepszą przyszłość" określiła aktualne i przyszłe potrzeby społeczne australijskiej Polonii. Prelegentami byli m. in.: prof. Jerzy Smolicz (Uniwersytet w Adelajdzie), który wygłosił referat o tożsamości kulturowej Polonii; Adam Jamrozik (Uniwersytet Południowej Austalii), który omówił rządową politykę socjalną i jej wpływ na życie Polonii aktualnie i w przyszści; oraz Maria Kabała (pracownik naukowy Biura Immigracji i Badań Społecznych-Bureau of Immigration and Population Research), której referat poświęcony był politycznym wpływom Polonii w Australii.

Konferencja ta była pierwszą tego typu publiczną dyskusją na temat australijskiej Polonii przeprowadzoną przez organizację polonijną. Inicjatywa ta spotkała się z bardzo pozytywną reakcją wielu instytucji rządowych szczebla stanowego i federalnego, których przedstawiciele byli obecni wśród zaproszonych gości i prelegentów.

1989-1990

W latach 1989-90 większość Klubów Seniora osiągnęła organizacyjną zdolność do prowadzenia samodzielnej działalności. Dzięki temu Biuro mogło skierować swoją pomoc ku innej grupie Polonii- najnowszej rzeszy emigrantów lat osiemdziesiątych.

1987

W roku 1987, dzięki finansowej pomocy instytucji rządowych, możliwe stało się przeprowadzenie badań nad długoterminowymi potrzebami polskich seniorów mieszkających w zachodnich dzielnicach Melbourne. Rezultatem badań była praca autorstwa Grażyny Mackiewicz pt. "The Coming Winter" ("Nadchodząca zima"). Praca ta zmieniła zasadniczo sposób postrzegania społeczności starszych emigrantów ujawniając luki w wiedzy o potrzebach tego środowiska i uświadamiając jego liczne potrzeby.

Rok 1987 był dla Biura bardzo pracowity: znacznie zwiększyła się liczba klientów; ponad tysiąc osób otrzymało pomoc związaną z zakwaterowaniem, poradnictwem zdrowotnym, a także rozwiązywaniem problemów rodzinnych.

1986

W roku 1986 zmarł Zbigniew Dąbkowski - założyciel i pierwszy przewodniczący Zarządu Biura.

1985

W roku 1985 otrzymano fundusze na utworzenie Programu Pomocy Finansowej (Emergency Relief) w odpowiedzi na potrzeby rosnącej liczby klientów.

1984

W 1984 roku Biuro znalazło siedzibę w pomieszczeniach Migrant Resource Centre w Footscray. Zatrudniono też pierwszego pracownika do spraw socjalnych.